Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ 2ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟ DDT

Γίνεται συχνά κουβέντα για τον τρόπο που καλλιεργούσαν οι “παλιοί” σε σχέση με την σημερινή εποχή και όλο αυτό, περνάει μέσα από το φίλτρο που χρησιμοποιούμε κάθε φορά που αναφερόμαστε σε αυτά που γινόταν παλιά. Όλα ήταν πιο καθαρά και πιο νόστιμα… Όμως όσοι έζησαν από κοντά την προσπάθεια για επιβίωση εκείνων των ανθρώπων, θυμούνται την αγωνία τους για να σώσουν την σοδειά τους από τις διάφορες απειλές. Ήταν “συμφορά” κάθε τι που τους έβρισκε και κάθε φορά που δεν τα κατάφερναν, ερχόταν αντιμέτωποι με την πείνα, μέχρι που ήρθε το DDT να τους σώσει. Έτσι νόμιζαν τότε… 

Καλή τη πίστει…

Αποφάσισα να πω την γνώμη μου για το φυτικό υλικό που διακινούμε, μια που η κατάσταση πιο πέρα δεν πάει…

Eίναι θέμα πολύ ευαίσθητο και γι αυτό θα το κάνω αν και γνωρίζω ότι θα γίνω δυσάρεστος ακόμη και σε φίλους μου… Και είναι πολύ ευαίσθητο, όχι βέβαια επειδή έχει να κάνει με την διατήρηση των ποικιλιών, αφού αυτές δεν έχουν καμιά ανάγκη κοινωνικές ομάδες που λειτουργούν δίχως υπευθυνότητα, αλλά επειδή έχει να κάνει με την τροφή του παραλήπτη.